Tevhid Yolu / Kur'an ve Sünnet Üzerine

  Sıffin Savaşı’nın ardından yaşanan "Hakem Olayı"ndan sonra, İslam toplumunda daha önce emsali görülmemiş bir grup ortaya çıktı. Bu gruba, meşru halifeye ve Müslümanların çoğunluğuna başkaldırdıkları için "ayrılanlar" anlamında Hariciler denildi. Nehrevan Savaşı, bu grubun aşırılıklarına ve Müslüman kanı dökme cüretlerine karşı Hz. Ali’nin (r.a.) gerçekleştirdiği bir temizlik harekatıdır. Sahabe Değil, Bir Fitne Grubu Burada en çok dikkat edilmesi gereken husus şudur: Nehrevan’da Hz. Ali’nin karşısına dikilen o 4 bin kişilik ordu, sahabe neslinden oluşmuyordu. Onlar, Peygamber Efendimiz’in (s.a.v.) daha yıllar öncesinden haber verdiği, "okun yaydan çıktığı gibi dinden çıkacak" olan topluluktu. Bu kimseler dışarıdan bakıldığında çok namaz kılan, alınları secdeden nasır tutmuş, sürekli Kur’an okuyan kişiler gibi görünseler de; İslam’ın ruhunu, merhametini ve adaletini kavrayamamışlardı. Kendi görüşlerine uymayan büyük sahabeleri bile "kafir" ila...

  Cemel Vakası’nın ardından İslam coğrafyasında sular henüz durulmamışken, Hicret’in 37. yılında Müslüman toplumu tarihinin en büyük sınavlarından biriyle daha karşı karşıya kaldı. Fırat Nehri kıyısında, Sıffin Ovası'nda karşı karşıya gelen iki ordu; bir yanda Müminlerin Emiri Hz. Ali (r.a.), diğer yanda ise Şam Valisi Muaviye  idi. Bu savaş, basit bir iktidar kavgası değil, "adaletin nasıl tesis edileceği" üzerine yapılmış devasa bir içtihat farklılığının sonucuydu. Savaşın Arka Planı ve İçtihat Farklılığı Hz. Osman’ın (r.a.) feci bir şekilde şehit edilmesi, İslam toplumunda telafisi güç bir yara açmıştı. Hz. Ali, halifelik makamına geçtiğinde önceliği devlet otoritesini yeniden kurmaya, orduyu toparlamaya ve fitneyi yatıştırmaya vermişti. O, katillerin ancak devlet düzeni tam olarak sağlandığında sağlıklı bir şekilde yargılanabileceğine inanıyordu. Şam valisi Muaviye ve Şam halkı ise, Hz. Osman’ın kanının derhal talep edilmesini ve katillerin teslim edilmesini şart koş...